Igor Kalabuhov: Istina o situaciji u Ukrajini

0
KOTOR VAROŠ, 5. marta – Nakon završetka hladnog rata Sjevernoatlantski savez predvođen SAD-om, uprkos raspadu SSSR-a, nastavio je kretanje na istok prema granicama Ruske Federacije dajući članstvo u NATO-u ne samo bivšim članicama Varšavskog pakta, nego nekada sastavnim dijelovima Sovjetskog Saveza – baltičkim zemljama. Vojna infrastruktura bloka je dosljedno raspoređena na teritoriji novih država članica.


Istovremeno, tokom proteklih 30 godina naša država strpljivo je pokušavala da se sa vodećim zemljama alijanse dogovori o principima jednake i nedjeljive bezbjednosti u Evropi. Kao odgovor, Rusija se suočila ili sa ciničnom prevarom i lažima, ili sa pokušajima pritiska i ucjena, a ruska zabrinutost i prijedlozi su sistematski ignorisani.

Istovremeno, SAD i njihovi saveznici su, promovišući svoju nekažnjivost, vodili aktivnu politiku drskog miješanja u unutrašnje procese suverenih država. Pod maskom liberalnih postulata koji se često krše u samim Sjedinjenim Državama organizovali su državne udare, pokrenuli oružane sukobe, izazvali građanske ratove sa ciljem da uklone nepoželjne vlade i zamjene ih marionetskim režimima. Demokratske vrijednosti koje Vašington podržava nisu ništa drugo do paravan za prikrivanje istinskih sebičnih ciljeva samobogaćenja, održavanja globalne dominacije Vašingtona i njihovih satelita. Svi oni koji ne pristanu da se pridržavaju “pravila” koje su SAD uspostavile isključivo u interesu samih Sjedinjenih Država, automatski se proglašavaju odmetničkim zemljama sa autoritarnim ili diktatorskim režimima te su podvrgnuti ucjenama i nezakonitim sankcijama.

Ukrajina nije izuzetak

Ukrajina nije izuzetak u ovom pogledu. Žalosna situacija u ovoj zemlji rezultat je protivustavnog državnog udara u februaru 2014. godine koji su izvele neonacističke snage uz podršku tzv. kolektivnog Zapada kršeći sporazume postignute 21. februara 2014. godine između legalno izabranog predsjednika Ukrajine Viktora Janukoviča i predstavnika opozicije uz garancije Njemačke, Francuske i Poljske za rješavanje unutrašnje političke krize.

U državi sa desetinama miliona građana koji govore ruski, novi kijevski režim je pokrenuo beskompromisnu borbu protiv ruskog jezika i kulture. Izazvan je duboki crkveni raskol zbog čega je kanonska pravoslavna crkva bila progonjena. Pod izgovorom dekomunizacije pokrenuta je kampanja falsifikovanja istorije. Nacistički kolaboracionisti i poslušnici su uzdignuti u čin heroja. Agresivno je propagirana ideologija pećinskog neonacizma i neobuzdane rusofobije. Teror i vansudske represalije nad političkim protivnicima i progon neistomišljenika postali su norma života. Uvedena je totalna cenzura u odnosu na ruske i ukrajinske medije koji nisu odgovarali Kijevu, a alternativna zvanična tačka gledišta je prestala da postoji u ukrajinskom informacionom prostoru. Osam godina traje genocid i krvavi rat protiv Donjecke i Luganske Narodne Republike (DNR i LNR), koje su proglasile nezavisnost, kao i potpuna blokada regiona.

Pod ovim uslovima Ruska Federacija je bila prinuđena da reaguje: prizna nezavisnost DNR i LNR, pokrene specijalnu vojnu operaciju demilitarizacije i denacifikacije Ukrajine s ciljem zaštite civilnog stanovništva ovih republika, kao i Ruske Federacije, od vojne prijetnje koju predstavljaju zemlje NATO-a koje pokušavaju da iskoriste ukrajinsku teritoriju za stvaranje platforme za agresivne antiruske akcije.

Specijalna operacija je potpuno legitimna, sprovedena u skladu sa članom 51. dijela 7. Povelje UN-a, uz saglasnost Federalne skupštine Ruske Federacije i u skladu sa zvaničnim zahtjevima rukovodstva DNR-a i LNR-a.

Posebnu pažnju skrećemo na to da planovi Ruske Federacije ne uključuju okupaciju ukrajinskih teritorija. Ruske oružane snage ne izvode raketne, vazdušne i artiljerijske udare na gradove i civile. Prijetnja civilima u Ukrajini danas ne dolazi od ruske vojske, koja visokopreciznim oružjem napada samo ukrajinske vojne objekte, već od kijevskog režima koji je pokrenuo teror nad sugrađanima, kao i od “nacionalnih bataljona” bez kontrole. Nacionalisti postavljaju tenkove, artiljeriju i raketne bacače uz zidove vrtića i škola, opremaju vatrene položaje na krovovima stambenih zgrada, skrivaju se iza žena i djece. Zarobljeni ruski vojnici su podvrgnuti nehumanom sadističkom mučenju, koje banditi snimaju i postavljaju na internet.

Cinizam

Zločinačke odluke kijevskog režima bile su amnestija zločinaca i nekontrolisana distribucija desetina hiljada komada vatrenog oružja (više od 10 hiljada samo u Kijevu), koje pada u ruke pljačkaša i bandita. Ovi neodgovorni postupci ukrajinskih vlasti doveli su do toga da po gradovima Ukrajine divljaju naoružane bande koje bez upozorenja pucaju na obične građane kako bi se obogatili. Evidentirana je upotreba municije punjene fosforom od strane Oružanih snaga Ukrajine, što je, kao što znate, zabranjeno trećim protokolom Konvencije UN-a o nehumanom oružju 1980. godine.

Poseban cinizam i dvoličnost zapadnjaka leži u činjenici da primjeni međunarodnog prava pristupaju krajnje selektivno, isključivo na osnovu svojih geostrateških interesa. Princip samoopredjeljenja primijenjen je kada su SAD i njihovi saveznici priznali nezavisnost Kosova, ali Republici Krim, DNR-u i LNR-u kategorički je uskraćeno ovo pravo.

Kao odgovoran učesnik u međunarodnim odnosima, Ruska Federacija ponovo potvrđuje svoje prijedloge za stvaranje bezbjednosnog sistema u Evropi koji bi podjednako odgovarao interesima svih zemalja i naroda.

Igor Kalabuhov, ambasador Ruske Federacije u Sarajevu 

PODELI